PO FILMIE ZAPRASZAMY NA SPOTKANIE Z TWÓRCAMI.

OPIS FILMU:

Hubert (Bartosz Obuchowicz), syn żołnierza, który po wojnie został w Anglii, nie może liczyć na spokojne dzieciństwo w stalinowskiej Polsce. Matka nękana przesłuchaniami przez Urząd Bezpieczeństwa decyduje się oddać chłopca na wychowanie do znajomej jako wojennego sierotę. Ciotka (Maja Komorowska) okazuje się ekscentryczną, pełną życia i szalonych pomysłów starszą panią. Jako zdeklasowana właścicielka ziemska walczy o utrzymanie małego stada koni, wraz z przedwojennym rotmistrzem i trójką młodych ludzi z tzw. dobrych domów (Katarzyna Wajda, Piotr Adamczyk, Piotr Szwedes). Dziesięciolatek trafia do warszawskiej szkoły i jest poddany mocnej indoktrynacji. Tymczasem w domu ciotki wszystkie prawdy głoszone w szkole okazują się względne w myśl cytatu z Hamleta: „Są rzeczy na niebie i ziemi, o których nie śniło się filozofom”. Ciotka ma dwie tożsamości, Idy, przedwojennej posiadaczki ziemskiej i Emilii Dobrowolskiej, powojennej członkini PZPR. Pracuje na poczcie jako telegrafistka. Mimo że gardzi bolszewizmem, życiowy spryt i witalność nie pozwalają jej się poddać. Udaje jej się zalegalizować swój mały klub jeździecki przy państwowym klubie, a nawet dotrzeć konno do marszałka Konstantego Rokossowskiego. W konfrontacji z władzą stosuje rozmaite fortele, które rodzą komiczne sytuacje. Jednak pewnego dnia i ona zostaje aresztowana i zesłana na ziemie zachodnie. W finale pojawia się przed kamerą Krzysztof Zanussi, autor filmu i zwracając się do widzów ujawnia autobiograficzny charakter filmu. Dystans czasowy wpłynął na konwencję filmu, który można określić jako tragikomedię polityczną. „Cwał” został obsypany nagrodami na 21. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (1996): Nagroda Specjalna Jury, Nagroda za rolę kobiecą dla Mai Komorowskiej, Nagroda za rolę dziecięcą dla Bartosza Obuchowicza, Złoty Klakier i Nagroda Dziennikarzy. Ponadto film otrzymał Nagrodę Specjalną Jury na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Tokio (1996) i w Moskwie (1997).