Figura czarownicy – symbol przemocy i kontroli nad kobiecym ciałem. Reżyserka splata osobiste doświadczenia z pamięcią zbiorową, tworząc transową opowieść o wstydzie, oporze i emancypacji. Narrację budują rytuały, głos i cielesna obecność bohaterek, a kamera towarzyszy procesowi odzyskiwania sprawczości i kontroli nad własną historią. Hybrydowy film eseistyczny na pograniczu kina dokumentalnego i performansu.

A hybrid essay film combining documentary cinema, performance, and a feminist manifesto. The figure of the witch becomes the point of departure for a story about control over the female body, shame, anger, and the reclaiming of agency through ritual and performance.