UROCZYSTOŚĆ WRĘCZENIA NAGRODY ARCYMISTRZA KINA POŁĄCZONA ZE SPOTKANIEM Z GOŚĆMI

OPIS FILMU:

Na letnim obozie studenckim stary docent i młody asystent toczą ideowo-etyczny spór. Stawką jest sumienie młodego naukowca. Szelestowski (Z.Zapasiewicz), cyniczny starszy mężczyzna rozmaitymi sztuczkami retorycznymi sprawdza, na ile mocny jest idealizm czy też jak głęboka naiwność młodszego kolegi, Kruszyńskiego (P. Garlicki). W tyle nabrzmiewa konflikt między studentami a kierownictwem obozu o reguły konkursu na najlepszą pracę z dziedziny językoznawstwa. Pośród polskiej młodzieży jest młoda kobieta z Wielkiej Brytanii, która nie rozumie do końca, na czym polega polska gra pozorów. Klasyk kina moralnego autorstwa Krzysztofa Zanussiego, osadzony w środowisku akademickim. Konformizm, cynizm, plagiaty i niesprawiedliwe kryteria awansu – wszystkie te zjawiska były wówczas interpretowane jako krytyka nie tylko naukowców i studentów, ale kondycji moralnej Polaków. Dramaturgia rozegrana w dialogu między naukowcami starszego i młodszego pokolenia nawiązywała do najlepszych wzorców literatury europejskiej. Relacja starszego mężczyzny, profesora i młodszego, inteligenta z aspiracjami jest motywem powracającym w twórczości Zanussiego. Nie zawsze jest tak burzliwa, jak w „Barwach…”, czasem budująca, jak w „Życiu jako śmiertelnej chorobie…” i „Suplemencie”. Postać docenta Szelestowskiego wraca w „Rewizycie” (2009). Film triumfował na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku (1977): Złote Lwy, Nagroda za rolę męską dla Zbigniewa Zapasiewicza, Nagroda za scenariusz dla Krzysztofa Zanussiego i za granicą: Złoty Koziorożec za reżyserię na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Teheranie i Nagroda dziennikarzy na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rotterdamie. Z triumfem „Barw ochronnych” Gdańsku wiąże się jednak wątek braku nagrody dla „Człowieka z marmuru”, poza Nagrodą dziennikarzy dla Andrzeja Wajdy wręczoną poza sceną.