Portret, który uratował mi życie
Dwadzieścia pięć lat po tym, jak został porwany podczas wojny w Kosowie, malarz Skender Muja opowiada, jak udało mu się przeżyć dzięki zaskakującemu zbiegowi okoliczności. W ostatnich miesiącach wojny Muje oraz wielu albańskich mieszkańców Mitrovicy pojmano podczas próby ucieczki z Kosowa. Zostali zamknięci w szkole zamienionej na obóz detencyjny i nie spodziewali się, że wyjdą stamtąd żywi. Ratunkiem dla Skendera okazała się jego niezwykła umiejętność portretowania ludzi.
Twenty-five years after his abduction during the Kosovo War, painter Skender Muja recounts an extraordinary story of survival. Narrated by Muja, film explores resilience and the profound impact of art in even the most oppressive circumstances.
Z rodzinnych nagrań i fotografii irańska reżyserka tka historię metaforycznego miasta, w którym wszystkie ulice noszą imiona poetów. Jego mieszkańcy żyją niemal w utopii – do czasu. Gdy władza się zmienia i wybucha wojna, powstają nowe dzielnice dla uchodźców, a dotychczasowe nazwy ulic zostają zastąpione innymi. Do życia mieszkańców wkrada się chaos i gubią się wśród wspomnień o zapomnianych poetach. Film zdobył Europejską Nagrodę Filmową dla Najlepszego filmu krótkometrażowego w 2026 roku.
Through a collage of personal archive footage, the history emerges of a small, metaphorical city where all the streets are named after poets. When war begins, new neighborhoods emerge to accommodate the refugees, and the existing street names are replaced by new ones.
Jak złapać motyla?
W 2021 roku 21-letni Robert Aaron Long zabił osiem kobiet pochodzenia azjatyckiego w salonach masażu w Atlancie w stanie Georgia, twierdząc, że w ten sposób próbował stłumić swoje niekontrolowane pożądanie seksualne. Niderlandzko-japońska reżyserka Kiriko Mechanicus pisze listy do młodego mordercy, bo pragnie zrozumieć, co rasowe fetysze mówią o społeczeństwach, w których się wychowaliśmy. To wielowarstwowa, intymna i ironiczna równocześnie podróż po świecie pożądania.
21-year-old Robert Aaron Long kills 8 Asian women in Atlanta as a way to suppress his uncontrollable sexual desire. Filmmaker Kiriko Mechanicus writes letters to the young murderer to find out, what our racial fetishes tell about hidden human desires?
Daleko od Bejrutu
Mon mieszkał ze swoim partnerem Karimem w wygodnej, bezpiecznej Brukseli. Karim wyrusza jednak do rodzinnego Bejrutu, w którym sytuacja robi się coraz bardziej niebezpieczna. Przesyłane przez niego nagrania i wiadomości stają się zapisem tragicznych wydarzeń, ale też listem miłosnym do ukochanego. Ich relacja rozwija się na odległość, a czułość miesza się w tym bardzo osobistym filmie z lękiem o bezpieczeństwo najbliższej osoby.
A modern correspondence unfolds between Mon Dewulf in Brussels and his partner Karim in war-torn Beirut. Dewulf uses videos, voice memos, and text messages to craft an intimate portrait of their relationship.
Maluję swój autoportret, a wychodzi mi moja siostra
Krótkometrażowy, animowany film dokumentalny o Alicji i Bożenie Wahl – siostrach bliźniaczkach i artystkach wizualnych, tworzących w drugiej połowie XX wieku. Film powstał w oparciu o fragmenty dzienników Alicji oraz twórczość obu artystek. To opowieść o siostrzeństwie, wspólnym tworzeniu i relacji, która stała się centrum ich życia prywatnego oraz artystycznego. Dzienniki Alicji, będące intymnym, niekończącym się dialogiem z Bożeną, otwierają dostęp do świata sióstr, pełnego bliskości i napięć.
An animated short documentary about Alicja and Bożena Wahl, identical twin sisters and visual artists. The film explores sisterhood, shared creation and a bond that shaped their private and artistic lives.