![20. MDAG | Bobi Wine. Prezydent z getta (Bobi Wine: The People’s President)](https://gcf.org.pl/wp-content/uploads/2023/04/EditorialUseOnly_BobiWineThePeoplesPresident_03-scaled-e1681894881249-710x1024.jpg)
![Thumbnail](https://img.youtube.com/vi/P_xdS8ejDTI/maxresdefault.jpg)
Obserwacyjny film dokumentalny o sławnym ugandyjskim polityku, piosenkarzu i aktorze Robercie Kyagulanyim Ssentamu (występującym pod pseudonimem Bobi Wine) oraz jego żonie Barbie. Bobi wyrósł ze slumsów z Kampali na supergwiazdę w swoim kraju. Jego talent muzyczny podniósł na duchu i dodał odwagi milionom ludzi wcześniej pozbawionych głosu. Miał zaledwie trzy lata, kiedy w 1986 roku Yoweri Museveni został prezydentem Ugandy. Chociaż jego rządy początkowo budziły podziw społeczności międzynarodowej, szybko przekształciły się w miękką dyktaturę. Bobi od lat krytykuje Museveniego, wykorzystując swoją sławę oraz muzykę do prowadzenia kampanii przeciwko autokracji. Dzięki zaangażowaniu i rosnącej popularności Partii Ruchu Oporu, Bobi zajął znaczącą rolę w krajowej polityce. Został niezależnym posłem do parlamentu i stanął w obronie praw swojego ludu – mieszkańców getta. Zaryzykował wszystko i rzucił wyzwanie Musaveniemu, a ten ucisza każdego, kto mu się sprzeciwia. Zachodnie demokracje, które mają interesy w Ugandzie, też nie myślą o pociąganiu autokraty do odpowiedzialności. Film dokumentuje przebudzenie młodego pokolenia, które kiedyś czuło się marginalizowane, a teraz rośnie w siłę dzięki ruchowi reprezentowanemu przez Bobiego.
This observational documentary film follows Bobi Wine and his wife Barbie. Bobi rises from the ghetto slums of Kampala to one of the country’s most loved superstars. His musical talent lifts him and emboldens millions of previously voiceless people. Bobi uses his music for activism, then becomes an Independent Member of Parliament to stand to defend the rights of his people, the ghetto people. Bobi’s wife, Barbie, by standing with him, plunges her own life into uncertainty. The film is an examination of the disturbing misuse of the legal and parliamentary systems, two supposed pillars of democracy. The country’s institutions are controlled by the State to ensure President Museveni, an autocratic strongman, who has held power since 1986, continues to rule Uganda. Bobi and Barbie must risk everything, their lives and their futures to challenge him. The state is determined to silence, not only them, but anyone who supports their cause. This is not just a story for Uganda, it is a narrative for all those who struggle under dictatorial regimes. Those who oppose them quickly discover that Western democracies have interests that do not extend to holding autocrats to account. This story has never been so relevant.