O OJCACH I SYNACH (FILM+SPOTKANIE)

Abu Osama jest dżihadystą specjalizującym się w podkładaniu min i samochodowych zamachach bombowych. Przez ponad dwa i pół roku reżyser Talal Derki mieszkał z nim i jego rodziną w małej wiosce gdzieś w północnej Syrii, filmując z bliska ich codzienne życie. Był świadkiem, jak kochający ojciec przygotowuje swoich synów, trzynastoletniego Osamę i dwunastoletniego Aymana, do walki zbrojnej, której celem jest ustanowienie w Syrii islamskiego kalifatu.


Najpierw był dokument „Powrót do Homs” – wstrząsający raport z oblężonego miasta, w którym młodzi partyzanci walczą z reżymem Baszszara al-Asada. Ten romantyczny obraz miał jednak swoją skazę: pokazywał, jak powodowani desperacją żarliwi idealiści coraz bardziej radykalizują się, skręcając w stronę fundamentalizmu religijnego.

Pochodzący z Syrii reżyser Talal Derki postanowił zgłębić ten temat i stworzyć psychologiczny portret kogoś, kto stał się islamskim ekstremistą. Najbardziej interesowały go emocje i motywacje tych, którzy całe swoje życie podporządkowują surowym religijnym zasadom. I którzy gotowi są w imię tych zasad zabijać innych ludzi.

Twórcy filmu udała się rzecz wyjątkowa: sam będąc niewierzącym, zdobył zaufanie islamskich radykałów. Wiele jednak ryzykował. Przede wszystkim, przystępując do realizacji filmu, musiał zmienić tożsamość i zadbać o swój medialny wizerunek, by uwiarygodnić się w roli religijnego ekstremisty. Pomógł mu w tym nakręcony wcześniej film „Powrót do Homs”, który jego gospodarze przyjęli z aprobatą.

Opowiadając o utraconym dzieciństwie i zagrożeniach płynących z fanatyzmu religijnego, Derki uważa, że to właśnie dziecięca perspektywa pozwoli widzom lepiej zrozumieć toczący się w Syrii dramat. Film O OJCACH I SYNACH jest także pytaniem o przyszłość zniszczonego wojną kraju i podzielonego społeczeństwa. Szczególnie bolesne staje się dla reżysera pytanie o przyszłe losy tych wszystkich Syryjczyków, którzy – podobnie jak on i jego bliscy – musieli ten kraj opuścić.


Bohater filmu Talala Derkiego należy do syryjskiej siatki Al Kaidy zwanej Dżabhat an-Nusra, czyli Front Obrony Ludności Lewantu. Powstał on w 2011 roku podczas wojny domowej w Syrii. Jego członkowie rekrutowali się przede wszystkim spośród konserwatywnych mieszkańców terenów wiejskich, będąc w opozycji wobec dyktatury prezydenta al-Asada.

Ugrupowanie zasilane było także przez dżihadystów napływających spoza granic kraju (to między innymi dlatego przybyły z emigracji Talal Derki zdołał wkupić się w łaski islamistów). Główna działalność grupy polegała na przeprowadzaniu zamachów terrorystycznych. Wierni islamowi salafickiemu, czyli radykalnej odmianie sunnizmu głoszącej powrót do religijnych korzeni, bojownicy an-Nusry postulowali stworzenie na terenie Syrii państwa wyznaniowego opartego na szariacie.

Abu Osama ma ośmiu synów – kilku z nich nadał imiona na cześć męczenników dżihadu.


Talal Derki jest reżyserem, scenarzystą i producentem. Urodził się w 1977 roku w Damaszku w rodzinie syryjskich Kurdów. Po ukończeniu studiów filmowych w Atenach pracował jako asystent reżysera oraz twórca filmów i programów telewizyjnych dla arabskich stacji. Był też operatorem kamery w CNN i Thomson Reuters. Mając na koncie kilka filmów krótkometrażowych, zadebiutował w 2013 roku pełnometrażowym dokumentem „Powrót do Homs”, kręconym w ekstremalnych warunkach, z udziałem broniących miasta rewolucjonistów. Film doczekał się ponad dwudziestu nagród, m.in. na festiwalu IDFA w Amsterdamie, na Sundance, w Zagrzebiu oraz na Krakowskim Festiwalu Filmowym, gdzie w 2014 roku był filmem otwarcia i otrzymał nagrodę Srebrnego Rogu. O OJCACH I SYNACH, dokument o „dzieciach kalifatu”, okazał się jeszcze większym sukcesem. Obok licznych nagród otrzymał nominację do Oscara w kategorii pełnometrażowego dokumentu. Wraz z żoną Hebą Khaled, która również zajmuje się filmem, Derki od 2014 roku przebywa na uchodźctwie w Berlinie.


PO PROJEKCJI ZAPRASZAMY NA SPOTKANIE Z MACIEJEM MOSKWĄ, SPOTKANIE POPROWADZI PRZEMYSŁAW RYDZEWSKI.


Maciej Moskwa (1982) mieszka i pracuje w Gdańsku. Jest absolwentem i wykładowcą
Sopockich Szkół Fotografii. Zajmuje się fotoreportażem i długoterminowymi projektami
fotograficznymi. Od 2011 wielokrotnie podróżował do Syrii, gdzie zajął się
dokumentowaniem skutków konfliktu i rewolucji antyrządowej. Efektem tej pracy jest
wydana wspólnie z Rafałem Grzenią, w 2016 roku,  książka “Sura”. Moskwa jest
założycielem kolektywu “Testigo Documentary”, powstałego w 2009 roku i skupiającego
dokumentalistów zajmujących się tematami społecznymi i politycznymi. Ich celem jest
uwypuklenie problemów, uważanych za ważne w lokalnych społecznościach, a będących
jednocześnie mikrokosmosami większych globalnych zagadnień. Kolektyw organizuje
również warsztaty i wykłady dla studentów. Maciej jest wielokrotnym laureatem
prestiżowych nagród w konkursach takich jak  Grand Press Photo, BZ WBK Press Foto,
Fotoreporter Roku oraz Gdańsk Press Photo. Jest autorem wielu wystaw indywidualnych.

  • Kliknij żeby włączyć wersję kontrastową
  • A Kliknij żeby przywrócić domyślny rozmiar czcionki
  • A Kliknij żeby zmniejszyć czcionkę
  • A Kliknij żeby powiększyć czcionkę