Filmoterapia z sensem. Dokument: "Czynić dobro"

Filmoterapia z sensem. Dokument: Czynić dobro

Pokaz filmu plus dyskusja.

W grudniowej odsłonie „Filmoterapii z Sensem 2” widzowie Kina Studyjnego GCF zobaczą „Czynić dobro”, poruszający dokument o sile nadziei. Margreth Olin sportretowała 22 osoby szukające pomocy u Joralfa Gjerstada, uzdrowiciela leczącego za pomocą rąk. Przez ostatnie 65 lat odwiedziło go ponad 50 tys. ludzi liczących na uzdrowienie.


Za udzielaną pomoc nigdy nie oczekiwał zapłaty. Czy taka bezinteresowność może stać się także naszym udziałem? Czego możemy nauczyć się od tego niezwykle skromnego człowieka? Skąd biorą się w nas pokłady energii, dzięki którym jesteśmy w stanie dokonywać rzeczy niemożliwych? Na te pytania poszukamy odpowiedzi podczas dyskusji z udziałem dr Aleksandry Niemyjskiej, psycholog z Wydziału Zamiejscowego w Sopocie. 


Pokaz i dyskusja odbędą się w poniedziałek, 18 grudnia 2017 roku, o godzinie 20.00. Bilety są dostępne on line: KLIKNIJ.



O filmie "Czynić dobro"


Siła nadziei – to temat przewodni filmu Maegreth Olin. Reżyserka sportretowała 22 osoby szukające pomocy u Joralfa Gjerstada, znanego z uzdrawiającej mocy rąk. Przez ostatnie 65 lat 50 tysięcy ludzi odwiedziło go w Snåsa, wiosce na północy Norwegii, w nadziei, że jest w stanie ich uleczyć.


Joralf Gjerstad to norweski uzdrawiacz ciała i duszy, który pomógł tysiącom ludzi na świecie. Urodził się w 1926 roku w Snåsa i znany jest w całej Norwegii jako „człowiek o ciepłych dłoniach”. Od domorosłych szarlatanów różni go wiele, między innymi głęboka religijność, a przede wszystkim to, że za udzielaną pomoc nigdy nie brał pieniędzy. Gjerstad jest chrześcijaninem i twierdzi, że jego dar uzdrawiania pochodzi od Boga. Służbie chorym podporządkował całe swoje życie.


Film jest portretem tej zupełnie wyjątkowej i niezwykle skromnej osoby. Odkrywamy nie tylko to, jak Gjerstad funkcjonuje na co dzień, lecz również poznajemy jego bezpośrednie relacje z odwiedzającymi go pacjentami. Są wśród nich osoby, które miały traumatyczne dzieciństwo, ofiary nieudanych operacji, ludzie nieuleczalnie chorzy lub dotknięci psychozą, strachem czy wstrętem, co uniemożliwia im normalne życie. 


To właśnie dobrowolny i bezinteresowny gest prostego człowieka przynosi im pomoc i na zawsze odmienia ich los. Sam Gjerstad zgodził się powrócić do praktyki uzdrawiania, której z uwagi na wiek zaprzestał, specjalnie na potrzeby filmu. Gjerstad nigdy nie zgodził się na zbadanie swojego daru, mimo próśb ze strony naukowców.



Gość spotkania: Aleksandra Niemyjska 

Adiunkt w Zakładzie Psychologii Klinicznej i Zdrowia na sopockim wydziale Uniwersytetu SWPS. Interesuje się znaczeniem wyobraźni przejawiającej się na poziomie kulturowym (folklor, baśnie, mity) i indywidualnym (relacje z postaciami boskimi, antropomorfizacja przedmiotów, radzenie siebie za pomocą fantazji). Jej praca badawcza dotyczy znaczenia relacji człowieka z postaciami boskimi oraz z przedmiotami symbolizującymi bliskich. Prowadzi zajęcia m.in. z psychologii osobowości, różnic indywidualnych oraz z psychologii doświadczeń duchowych i religijnych.

image002.jpg

image003.jpg